سکس و بُرخوردگی ژنتیکی


سکس می‌تواند ترکیباتِ ژنتیکیِ جدیدی را وارد جمعیت کند، همچنین منشأ مهمی برای به وجود آمدن تنوع ژنتیکی است.

شاید شما از روی تجربه بدانید، که فرزندان از نظرِ ژنتیکی با والدین خود یا همدیگر یکسان نیستند (البته غیر از دوقلوهای همسان). دلیلِ این اتفاق این است که وقتی جانداران تولیدمثل جنسی انجام می‌دهند، مقداری بُرخوردگیِ ژنتیکی رخ می‌دهد، که باعثِ به وجود آمدنِ ترکیبات ژنتیکیِ جدیدی می‌شود. برای مثال، شما ممکن است ابروهای پر پُشت و دماغی بزرگ داشته باشید، چون مادرتان ژن‌های مربوط به ابروهای پر پُشت و پدرتان ژن‌های مربوط به دماغِ بزرگ را داشت. این ترکیبات می‌توانند خوب، بد یا خنثی باشند. اگر همسر شما شیفتهٔ ترکیبِ ابروهای پرپشت/دماغ بزرگ است، شما خوش‌شانس بوده‌اید و به یک ترکیبِ برنده دست یافته‌اید.

درخت خانوادگیِ دو نفر و فرزندشان.

بالا چپ: پدر دماغی بزرگ دارد. بالا راست: مادر ابروهایی پرپشت دارد. پایین: پسر هم دماغِ بزرگ را به ارث می‌برد و هم ابروهای پرپشت را.

بُرخوردگی برای فرگشت مهم است، چون می‌تواند در هر نسل ترکیباتِ ژنتیکی جدیدی ایجاد کند. برای مثال، در یک جمعیتِ خاص، گیاهانی با گل‌های مایل به قرمز و گیاهانی با گل‌های بلندتر و لوله‌ای‌تر ممکن است هر کدام به تنهایی وضع خوبی داشته باشند -ولی اگر سکس و بُرخوردگیِ ژنتیکی گیاهی با هر دو ویژگی (گل‌های قرمزِ لوله‌ای) ایجاد کند، این ترکیب ممکن است گرده‌افشانِ جدیدی (مگس‌مرغ‌ها1) را جذب کند و مسیر فرگشتیِ آن نسب را تغییر دهد. البته، سکس و بُرخوردگیِ ژنتیکی همچنین می‌توانند بعضی ترکیباتِ ژنتیکیِ «خوب» را از بین ببرند و ترکیباتِ «بد» ایجاد کنند.



  1. Hummingbirds ↩

منبع ⎋