سازوکارهای فرگشت خُرد


تغییر فرگشتی خرد به چند علت اصلی رخ می‌دهد. جهش، مهاجرت، رانش ژن و انتخاب طبیعی همه فرایند‌هایی هستند که می‌توانند به طور مستقیم روی فراوانی ژن در یک جمعیت اثر بگذارند.

تصور کنید شما افزایشی در فراوانی ژن‌های مربوط به رنگ قهوه‌ای و کاهشی در فراوانی ژن‌های مربوط به رنگ سبز در یک جمعیت از سوسک‌ها را مشاهده می‌کنید. هر ترکیبی از سازوکارهای فرگشت خُرد می‌تواند مسئول این الگو باشد، و بخشی از کار دانشمندان این است که کشف کنند کدام‌یک از فرایندها باعث این تغییر شده است:

جهش

بعضی از «ژن‌های سبز» به صورت تصادفی به «ژن‌های قهوه‌ای» جهش یافتند (اگرچه از آنجایی که رخ دادن هر جهش نادر است، این فرایند «به تنهایی» نمی‌تواند تغییری بزرگ در فراوانی آلل طی یک نسل را شرح دهد).

دو سوسک سبزِ بزرگ و یک سوسک قهوه‌ای.

مهاجرت (یا جریان ژن)

بعضی سوسک‌های حامل ژن‌های قهوه‌ای از جمعیتی دیگر به جمعیت فعلی مهاجرت کردند، یا بعضی از سوسک‌ها که حامل ژن‌های سبز هستند از جمعیت فعلی مهاجرت کردند.

دو جمعیتِ مجزا از سوسک‌ها که پیکانی رو به راست بینشان قرار دارد. سوسک‌های قهوه‌ای در چپ و سوسک‌های سبز در راست هستند. یکی از پنج سوسک قهوه‌ای در حال عبور از روی پیکان به سمت جمعیتِ پنج سوسک سبز است.

رانش ژن

وقتی سوسک‌ها تولیدمثل کردند، صرفاً به دلیل تصادف، تعداد ژن‌های قهوه‌ای که به نسل بعد انتقال یافت بیشتر از ژن‌های سبز بود.

تصویری سه مرحله‌ای. مرحلهٔ اول (چپ) جمعیتی از سه سوسک سبز (همه در بالای جمعیت) و سه سوسک قهوه‌ای را نشان می‌دهد. در مرحلهٔ دوم (وسط)، کسی روی دو تا از سه سوسک سبز پا می‌گذارد. در مرحلهٔ آخر (راست)، جمعیت اکنون از سه سوسک قهوه‌ای و یک سوسک سبز تشکیل شده است.

انتخاب طبیعی

سوسک‌هایی که ژن‌های قهوه‌ای دارند از شکار شدن گریخته و بقا می‌یابند، و می‌توانند بیشتر از سوسک‌هایی که ژن‌های سبز دارند تولیدمثل کنند، در نتیجه مقدار بیشتری ژن قهوه‌ای به نسل بعد انتقال می‌یابد.

تصویری سه مرحله‌ای. مرحلهٔ اول (چپ) جمعیتی از سه سوسک سبز و سه سوسک قهوه‌ای را نشان می‌دهد. مرحلهٔ دوم (وسط) پرنده‌ای را نشان می‌دهد که یکی از سوسک‌های سبز جمعیت را می‌خورد. مرحلهٔ سوم (راست) جمعیتی از یک سوسک سبز و پنج سوسک قهوه‌ای را نشان می‌دهد.

منبع ⎋