حالت نیایی ویژگی

حالتی از یک ویژگی که در یک نسب، بلافاصله پیش از تغییرِ حالتِ آن، وجود داشته است. حالت‌های نیایی¹ گاهی «ابتدایی» نامیده می‌شوند؛ اما این اصطلاح گمراه‌کننده است، چون القا می‌کند که حالت نیایی از حالت اشتقاقی کمتر پیشرفته است، در حالی که هیچ راهی برای سنجشِ پیشرفتِ فرگشتی وجود ندارد. بهتر است از به کار بردنِ اصطلاح «ابتدایی» پرهیز شود.