مصالحهٔ طراحی

اصطلاحی وام‌گرفته از مهندسی که به ناکامی در رسیدن به یک طراحیِ «ایدئال» اشاره دارد، چون بهبود کارایی در یک زمینه به معنای کاهش کارایی در زمینه‌ای دیگر است، یا به دلیل محدودیت دیگری که بر طراحی وجود دارد. این اصطلاح گاهی دربارهٔ ویژگی‌های زیستی هم به کار می‌رود، هرچند این ویژگی‌ها فرگشت یافته‌اند و طراحی نشده‌اند. از دیدگاه فرگشت، «مصالحهٔ» طراحی به یک محدودیت یا بده‌بستان در جریان فرگشتِ یک ویژگی اشاره دارد. برای جزئیات بیشتر، دربارهٔ اینکه چرا ویژگی‌های فرگشت‌یافته ممکن است به صورت بی‌نقص «مهندسی» نشده باشند (به انگلیسی) در فرگشت ۱۰۱ بخوانید.

A term borrowed from engineering indicating failure to realize an “ideal” design because improving performance in one area entails decreasing performance in another area or because of another constraint on the design. Sometimes this term is applied to biological features even though these traits evolved and were not designed. In terms of evolution, a “design” compromise indicates a constraint or trade-off during a feature’s evolution. For more details, read about why evolved traits may not be perfectly “engineered” in Evolution 101.

منبع ⎋